(پیشنهاد می‌شود، ابتدا قسمت‌های قبلی را مطالعه کنید؛ قسمت اول ، قسمت دوم ، قسمت سوم)

دستورات و المان‌های خاص:
علاوه بر OR و AND و جستجو‌های عبارتی، Google دستورهای خاص زیادی را برای محدود نمودن جستجوی شما فراهم نموده است.
همانند همه موتورهای جستجوی Full Text، در گوگل به جای اینکه صفحات وب تنها بر اساس عنوان و توضیحات انها ایندکس شوند، صفحات وب کلا ایندکس می‌گردند. دستورهای خاص به کاربران گوگل اجازه می‌دهند که جاهای معینی از صفحات وب را برای اطلاعات به خصوصی، جستجو
نمایند، و این اجازه را به کاربران گوگل می‌دهند که بتوانند جاهای معینی از صفحات وب را برای اطلاعات به خصوصی، جستجو نمایند (که آن‌ها اپراتورهای پیشرفته نیز نامیده می‌شوند). این ویژگی (دستورات و المانهای خاص) خیلی چاره‌ساز است مخصوصا زمانی که شما با بیش از 8 بیلیون صفحه وب مواجهید و می‌خواهید دامنه جستجوی خود را محدودتر نمایید!

مثلا ذکر اینکه اینکه کلمات عبارت مورد نظر شما تنها بایستی در عنوان یا URL صفحات وب باشد، می‌تواند کمک شایانی به شما برای به دست
اوردن نتایج بسیار خاص داشته باشد. در ادامه مطلب به شرح برخی از المان‌های دستوری معمول خواهیم پرداخت:

intitle:
این المان جستجوی شما را به عنوان صفحات وب محدود می‌کند و متغیر allintitle: صفحاتی که عنوانشان تمام کلمات ذکر شده جستجو را دربردارد را پیدا می‌کند و هر دو دستور، قبل کیوردها استفاده می‌شوند.

همچنین ممکن است شما ترجیح دهید از دستور allintitle: استفاده نکنید، چون در ترکیب با دستورات دیگر ممکن است خوب کار نکند.

site:
این دستور به کاربر اجازه می‌دهد که جستجوی خود را به یک سایت محدود نماید.

نکته ای که تذکرش لازم است این‌است که این دستور، دستور خوبی برای یک وب‌سایتی که شامل زیرشاخه‌هایی (مثل /~sam/album/ ) است، نمی‌باشد. مثلا شما نمیتوانید با دستور site: همه صفحات را در http://www.geocities.com/test/test1/6485 بیابید و گوگل هیچ
نتیجه‌ای برای جستجوی شما نخواهد یافت. به جای این دستور، دستور inurl: پیشنهاد می‌شود.

inurl:
این دستور جستجوی شما را به URL صفحات وب محدود می‌کند. این دستور برای یافتن صفحات help بسیار خوب کار می‌کند، زیرا آن‌ها نسبتا در
ساختار خود منظم‌اند و allinurl: متغیری است که همه کلمات لیست شده در URL را پیدا می‌کند ولی در ترکیب با دستورت دیگر خوب کار نمی‌کند.

همانطور که می‌بینید استفاده inurl: به جای site: یک مزیت ضروری دارد و آن اینست که شما می‌توانید از آن برای جستجوی ساب‌دایرکتوری‌ها (زیرفهرست‌ها) نیز استفاده نمایید.

تذکر: در استفاده از دستور inurl: برای داشتن نتایج بیشتر از //:http استفاده نکنید.

همچنین شما می‌توانید inurl: را در ترکیب با site: به کار برید تا بتوانید اطلاعات ساب‌دامین‌ها (زیردامنه‌ها) را استخراج نمایید. برای مثال opensource.org چند تا ساب‌دامین دارد؟ یک جستار سریع به شما کمک می‌کند تا به پاسخ این جواب برسید:

این جستجو از گوگل میخواهد تا تمام صفحات دامنه opensource.org را لیست کند، اما صفحاتی را که از زیر دامنه معمول www هستند و شما آن‌ها را قبلا دیده بودید، نادیده بگیرید.

link:
این دستور فهرستی از صفحاتی که به URL تعیین شده لینک داده‌اند را، می‌یابد. اگر link: را وارد کنید شما به فهرستی از صفحاتی که به
صفحه گوگل لینک داده‌اند، دست می‌یابد ( نه در هر جای دامنه google.com ) نگران نباشید اگر ادرس شما با //:http همراه نباشد، شما
به آن نیازی ندارید. بنابراین اگر ادرس شما //:http هم داشت، باز گوگل آن‌را نادیده می‌گیرد. این دستور به خوبی با هر URL با محتوای بزرگ کار
می‌کند. مثلا سرعت جستجویش در http://www.opensource.org/test/test1 فرقی با بالاترین مرتبه سایت، مثل opensource.org ندارد.

cache:
این دستور یک کپی از صفحه‌ای که در گوگل ایندکس گذاری شده است را، می‌یابد. حتی اگر آن صفحه دیگر در URL اصلی در دسترس نباشد یا
محتوایش به کلی تغییر کرده باشد.

catch گوگل مخصوصا برای باز یافتن نگارش قبلی یک صفحه که بارها تغییر می‌کند، مناسب است.

daterange:
این دستور جستجوی شما را به تاریخ به خصوصی یا یک محدوده تاریخی که صفحه در گوگل ایندکس گذاری شده، محدود می‌نماید. باید در نظر داشت که این جستجو، کاری به تاریخی که یک صفحه ساخته شده است، ندارد و تنها بر مبنای تاریخ ایندکس گذاری در گوگل، عمل می‌کند.

پایان

ترجمه و تنظيم: علي فريد (آدرس سايت)