مي خواهم راجع به تراشه هاي تلوزيوني (TV Card) مطالبي هر چند كوتاه و مختصر!!! بنويسم تا اگر شما از جمله كساني هستيد كه علاقمند به ديدن تصاوير تلوزيوني بر روي رايانه شخصي خود مي باشيد ، بتوانيد از اين مطالب سود ببريد. خوب ، در ابتدا اين سؤال مطرح است كه كارت تلوزيون به چه كار مي آيد و اصطلاحاً به چه درد مي خورد؟ در پاسخ اين سؤال بايد گفت كه؛ گاهي پيش مي آيد كه براي انجام كاري مجبوريد پشت رايانه تان بنشينيد و دسترسي به تلوزيون نداشته باشيد، و يا در محل كارتان فضاي كافي براي داشتن هم زمان تلوزيون و رايانه در كنار هم را نداريد، و يا ( اصلا تو كلاس ما سير مي كنيد و) پول كافي براي خريد يك تلوزيون جداگانه را نداريد و به اين مي انديشيد كه اگر بتوان از صفحه مانيتور به عنوان تلوزيون استفاده كرد چقدر خوب مي شد؟! اينجا است كه متوجه اهميتِ ، داشتن يك كارت تلوزيوني براي شما آشكار مي شود.

البته در ابتدا يك هشدار ايمني بدهم كه در آينده ما خجالت زده شما نباشيم؛ آقا/خانم، برنامه هاي تلوزيوني اصلا تكراري نيست، به هيچ عنوان خسته كننده و كسل كننده هم نيست، به هيچ وجه آبكي (محلول برنامه هاي تلوزيوني و آب!) هم نيست، به هيچ عنوان هم وسط تبليغات قطع نمي كنند كه چند دقيقه! فيلم سينمايي نشان بدهند، و اصلاً هم ... (به دليل نقد نبودن اين پست از باقي توضيحات مي گذريم) ، پس بنابراين بعد از خريد كارت تلوزيون نياييد و از ما شاكي نشويد كه آقا ما فلان قدر ريال پول رايج اين ممكلت را نداده ايم كارت تلوزيون بخريم، كه آن را هم مثل تلوزيونمان هميشه خاموش نگه داريم!
حال كه سنگهايمان را باه هم واكنديم برويم سراغ اصل مطلب!
كارت هاي تلوزيوني در بازار به طور كلي به دو دسته كلي تقسيم مي شوند. كارت هاي تلوزيوني داخلي (Internal) و كارتهاي تلوزيون خارجي (External).
گروه كارتهاي تلوزيوني داخلي (Internal) خود به دو دسته كارتهاي تلوزيون همراه با كارت گرافيكي و كارتهاي تلوزيون بدون كارت گرافيكي تقسيم مي شود. فرق اين دو در شكاف قرار گيرنده (Slot) آنها است. كارتهاي تلوزيون همراه با كات گرافيكي ، در جايگاه AGP قرار مي گيرند كه از سرعت بالاتري برخوردار هستند و كارتهاي تلوزيون فاقد كارت گرافيكي در جايگاه PCI.
البته كارتهاي تلوزيون خارجي (External) كه از مدِ كمتري برخوردار هستند ، در اين پست به آنها نمي پردازيم.
آنچه واضح است، تفاوت قيمت بين اين دو دسته كارتها داخلي (Internal) است. كارتهاي تلوزيون AGP كه كارت گرافيك را هم در خود گنجانده اند قيمت بالاتري را به خود اختصاص داده اند. ولي از معايب همين كارتها اين است كه براي ارتقاي گرافيك خود با مشكل بزرگتري مواجه مي شويد كه همان قيمت بالاي اين نوع كارتها است.
دسته بندي ديگري كه مي توان كارتهاي تلوزيون را قِسم كرد، نوع فرمت ظبط كننده تصاوير آنها و كيفيت دريافتي آنهاست. البته اينجا اين نكته را متذكر بشوم كه چون كارتهاي داخلي (Internal) در داخل جعبه (Case) قرار مي گيرند و در معرض اثابت شديد امواج مغناطيسي هستند، كيفيت تصاوير دريافتي آنها از دستگاه تلوزيون (TV) يا كارتهاي خارجي (External) كمتر است. ولي اين مشكل را با بهبود كيفيت آنتن مي توان به طور كامل رفع كرد.
اكثر كارتهاي تلوزيوني قادر به ضبط تصاوير نيستند كه البته از قيمت پايين تري برخوردار هستند و آنهايي كه قابليت ضبط با پسوند AVI را دارند در رتبه بعدي و آن دسته از كارتهاي تلوزيوني كه قابليت ضبط تصاوير را با پسوندهاي ديگري همچون MPEG و يا MP2 يا MP4 دارند به ترتيب در رده هاي بالاتر قرار مي گيرند. ما اينجا صحبت از تبديل (Capture) نمي كنيم و بحث ما ربطي به كارتهاي مبدل تصوير آنالوگ به ديجيتال ندارد، ولي نوع ضبط تصاوير براي يك كارت تلوزيوني يك مزيت مهم به شمار مي رود.

در پست هاي آينده منتظر ادامه مطلب و تكميليه و همچنين چند پيشنهاد براي انتخاب كارتهاي تلوزيون باشيد.
موفق و سربلند باشيد